Klasyczną grę rpg można porównać do teatru improwizacji, w którym osoba prowadząca (bardzo często zwana Mistrzem Gry) odgrywa rolę autora scenariusza, reżysera, narratora i w większości sytuacji aktora ról postaci drugoplanowych – gracze natomiast są aktorami pierwszoplanowymi, jednakże nieznającymi scenariusza i zmuszonymi improwizować i reagować na sytuacje, jakie stawia przed nimi Mistrz Gry. Cała rozgrywka toczy się niemal tylko w oparciu o słowne opisy, w pewnych przypadkach wspomagane muzyką lub taktyczną planszą – Mistrz Gry opisuje graczom ich otoczenie i akcje wykonywane przez bohaterów niezależnych, gracze natomiast opisują czynności wykonywane przez ich postaci. Do procedur Mistrza Gry trzeba również (bardzo często wspomagana ustalonymi regułami) decyzja, które akcje podejmowane przez graczy osiągną zamierzone efekty, a które nie. Etap dozwolonej identyfikacji między graczami a odgrywanymi poprzez nich postaciami – wypowiadanie się w pierwszej osobie, wykorzystanie rekwizytów, kontakt fizyczny z pozostałymi graczami – jest kwestią umowną i zależy wyłącznie od stopnia immersji (zanurzenia) graczy w opisywany świat gry.System jest jednym z priorytetowych pojęć w terminologii RPG. Często rozumie się go jako połączenie opisu świata z mechaniką gry, zawarte w jednym lub więcej podręcznikach. Opisuje miejsce, w jakim rozgrywa się akcja gry. Opis taki ma możliwość sięgać od geografii, poprzez historię, socjologię, religię czy biologię, po aktualne w danym świecie prawa fizyki (zdarza się, że zwracające uwagę na przekroczenie typowego ich pojęcia poprzez wprowadzenie magii albo zaawansowanego mistycyzmu). Pełny i skrupulatny raport świata umożliwia na toczenie w nim wielu różnorodnych typów rozgrywek, dlatego Mistrzowie Gry czasem decydują się na rozszerzanie podręcznikowych systemów w celu umożliwienia rozegrania konkretnych, złożonych scenariuszy. O ile takich przekształceń jest większa ilość, uzyskują miano autorskich systemów RPG. Z drugiej strony jednak, niektóre gry ograniczają opis świata do minimum, jak na przykład Neuroshima, która w ten sposób zachęca graczy do wspólnego tworzenia świata.Światy, w jakich toczą się akcje gier fabularnych można podzielić według konwencji, w których są utrzymane – podobnie jak dzieli się dzieła literackie. Istnieją systemy w konwencjach fantasy (nazywane przez niektórych FRPG), science fiction, cyberpunk, horror, płaszcza i szpady a również wzorowane (mniej lub bardziej gruntownie) na realiach historycznych wybranej epoki , a oprócz tego na współczesności. Można również podzielić je według podejścia do odwzorowywania rzeczywistości, na systemy np. realistyczne i heroiczne.Reguły rządzące poszczególnymi systemami zwyczajowo zawarte są w podręcznikach, z których treścią (możliwie najdokładniej) powinni się zapoznawać zarówno gracze, przygotowując role, które będą odgrywać, jak i MG, przygotowujący kolejne spotkania (zwane sesjami). Systemy autorskie, projektowane poprzez Mistrzów Gry w oparciu o systemy podręcznikowe, w pewnych przypadkach doczekują się artykułów jako nieoficjalne lub oficjalne dodatki do poszczególnych systemów.Nieodłącznym prawie że elementem systemów są opisy mechaniki rozgrywki. Stanowią je w bardzo wielu przypadkach określone zestawy wzorów matematycznych albo słownych określeń, pozwalających określić wpływ poszczególnych czynników na efekt danej akcji. Np, na powodzenie próby otwarcia przez postać zamka wytrychem wpłynąć mogą: zręczność palców, typ wytrycha czy etap skomplikowania mechanizmu, a czasami nawet tak abstrakcyjne współczynniki jak szczęście postaci, czy znaczenie otwarcia tegoż zamku dla tworzonej historii. Do opisu poszczególnych czynników stosowane są zobowiązane zestawy parametrów – mierzalnych, jak np. masa czy rozmiar przedmiotów, lub przybliżanych, takich jak odcinek niewygody pancerza albo gęstość mgły. Współczynniki przybliżane w zdecydowanej większości przypadków określa się wartością punktową (na przykład. w skali od 0 do 10), procentową, słownie (według umownej skali, na przykład. od "fatalnie" poprzez "średnio" do "idealnie") albo opisowo.Przykładem zestawu umownie określonych parametrów jest stosowany w znaczącej liczbie sytuacji mechanizm kwantyzacji cech bohaterów, regulujący zasady ich opisu, co służy rozstrzyganiu odgrywanych i opisywanych akcji. Przeważnie odpowiednimi współczynnikami opisane są fizyczne i psychiczne cechy danego bohatera (tj.: siła, inteligencja, zręczność) oraz umiejętności, określające jak bardzo postać się na czymś zna albo jakie posiada na danym polu wiedzę praktyczną (np. targowanie się czy walka mieczem dwuręcznym). Podczas rozgrywki poszczególne cechy postaci mogą się przekształcać, gdy postać zdobywa nowe zdolności lub ulega obrażeniom. Gracze częstokroć spisują dane o spersonalizowanych postaciach na specjalnie przygotowanych tzw. kartach postaci, co pozwala na kontynuowanie jedną postacią rozgrywki przez kolejne sesje, odpowiadające następnym przygodom, , a oprócz tego na jej rozwój w gronie kolejnymi przygodami.

http://www.zabawki24h.szczytno.pl/tag/gry-rpg/

data dodania wpisu: 06-08-2009

Keywords: gry, gry rpg, gry planszowe